| تبليغات | X |
|
در باغ شهادت باز باز است تقدیم به روح پاک و مطهر شهدای کانون فرهنگی وصال وقتی که جنگ تمام شد ، وقتی که سربندهای قشنگ یا حسین (ع) و یا زهرا(س) را از پیشانی خویش وا کردیم گمان نمی کردیم که دیگر رهی بسوی شهادت باز باشد تا به وصال جانان رسیم و بر سر سفره شهدا که عند ربهم یرزقون اند بنشینیم. ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387ساعت 11:39 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
تقدیم به سپهر ادبیات دفاع مقدس زنـده یاد ابـوالفضل سپهـر
شعری سروده ام ز پریشانی سپهر ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 14:11 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 16:35 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
تقدیم به سید شهیدان اهل قلم شهید سید مرتضی آوینی
همو که در رسای بچه های مجمع اسلامی کوثر فرمود: خوشا به حال بچه های گروه کوثر محبت راستین شان به شهید عزیزشان (شهید سید علی اصغر ربیع نتاج) رشته شفاعت است.
من بچه شاه عبدالعظیم هستم و درخانهای به دنیا آمده و بزرگ شدهام كه درهر سوراخش كه سر میكردی به یك خانواده دیگر نیز برمیخوردی. اینجانب - اكنون چهل و شش سال تمام دارم. درست سی و چهار سال پیش یعنی، درسال 1336 شمسی مطابق با 1956 میلادی در كلاس ششم ابتدائی نظام قدیم مشغول درس خواندن بودم. در آن سال ... ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 16:3 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
صیادی که دل عاشقان ولایت را صید نمود
نوا بر روی نی خواندن چه زیباست بسیجی بودن و ماندن چه زیباست
ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 11:33 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
تا حالا شده چندتا تصویر تو رو شرمنده کنن؟ تا حالا شده دیدن یه مکعب سه رنگی برای تو تلنگری بشه؟ اصلا تا حالا زیر مکعب سه رنگ رفته ای که او را بگیری و روی دوش ات بگذاری؟ اگه تجربه اش رو کرده ای اونوقت خواهی فهمید اون مکعب باید تو رو بگیره نه تو اون رو !!
(( تازه شدی شبیه روزهای اول تولدت پاک پاک پاک)) ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 11:8 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ شرح دلدادگی مردان عاشقیست که حضرت دوست جنات النعیم را به یمن مقدم آنان آراسته است. مردمانی که شلمچه بوسه بر نعال رزمشان زد و اروند از شجاعتشان به خروش آمده است. نخل های بی سر بوفلفل نجوای شبانه آنان را به خاطر سپرده اند و هنوز چشمانی وجود دارد که بر قله قلاویزان دیدبانی می دهند اما دیگر دیده بر خاک ندارند.آنان دیده بر من و شما دارند. آری من و شمایی که از مجنون دل کندیم و به لیلای . . . دل بستیم. مایی که . . .
|
