| تبليغات | X |
|
شعری از برادر محمدحسین جعفریان بعضي از آنها که خون نوشيدهاند
بزدلاني کز هراس ابتر شدند شادی روح شهدا صلوات ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 11:32 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
شعری از خواهر گرانقدر سرکار خانم پروانه نجاتی
تقدیم به همسران محترمه جانبازان
سایه بان هم سن و سال ها همه از او جوان ترند خوش آب و رنگ تر همه خوش استخوان ترند
شادی روح شهدا صلوات ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387ساعت 10:24 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
شعری از خواهر گرانقدر سرکار خانم پروانه نجاتی اینک که شهر شعله ور بی خیالی است جای برادران غیورم چه خالی است
جای برادران غیوری که بعدشان این شهر در محاصره خشکسالی است بی ادعا ز خویش گذشتند و پل شدند رد عبور صاعقه شان این حوالی است من حرف میزنم و دلم شعر می شود در واژه های من هیجانات لالی است طاعون گرفته ایم و کسی حس نمی کند تا آنکه زنده بودنمان احتمالی است آلوده است کوچه ، خیابان به زندگی چیزی که هست و نیست و حالی به حالی است بر من چه سخت می گذرند این غروب ها جای برادران غیورم چه خالی است ! شادی روح شهدا صلوات ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 10:19 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
تقدیم به لاله های سرخ خطه مبارک فریدونکنار گلهای بیخار باغ ملکوت شعری از خواهر گرانقدر سرکار خان نرجس شرقی هنوز از پا نیفتادم، اگر چه بال من بشکست
همیشه خشم ترکشها، همه مهمان من بودند
شادی روح شهدا صلوات ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 8:23 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت 1:12 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387ساعت 10:18 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 10:5 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 23:51 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در شنبه هجدهم خرداد 1387ساعت 15:13 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
+ نوشته شده در جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 0:31 توسط علی اصغر حسین زاده فر(کوثری)
|
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ شرح دلدادگی مردان عاشقیست که حضرت دوست جنات النعیم را به یمن مقدم آنان آراسته است. مردمانی که شلمچه بوسه بر نعال رزمشان زد و اروند از شجاعتشان به خروش آمده است. نخل های بی سر بوفلفل نجوای شبانه آنان را به خاطر سپرده اند و هنوز چشمانی وجود دارد که بر قله قلاویزان دیدبانی می دهند اما دیگر دیده بر خاک ندارند.آنان دیده بر من و شما دارند. آری من و شمایی که از مجنون دل کندیم و به لیلای . . . دل بستیم. مایی که . . .
|
